Una llengua es un dialeuto con una melicia.
Una lengua eh un dialehto kon un ehérzito (en yidíh: אַ שפּראַך איז אַ דיאַלעקט מיט אַן אַרמיי און פֿלאָט). Ehta eh una zita'er Max Weinreich, un gran konozeò'e la lengua yidíh. Y eh zierto. Kuanto máh hente ehté a habò d'una lengua, máh pozibilidaeh tendrá'e zè una lengua mundiá. L'andalú, kompletamente marhinao, enkluzo endrento la zoziá andaluza, no pué kompetì kon otrah lenguah komo'r katalán o'r bahko, lah kualeh tampoko lo puen azè kon er ruzo o'r haponéh. Ai kategoríah en lah lenguah, y unah tién máh probabiliá'e dezaparezè k'otrah manke, tó zea dixo, er latín era la lengua máh importante'er mundo kuando ehtaba l'Imperio Romano y ara mehmo no l'abla naide (en zu horma klázika, no komo dialehtoh dehgahaoh en loh ahtualeh romanzeh). Er franzéh hue importante y ara mehmo lo eh l'ingléh y er xino kobra huerza. Pero ai munxah otrah ke no pazan d'ehte ziglo, porke mueren kon z'úrtimo ablante y naide z'akordará d'eyah. ¿Kién iba a dezì, kuando Kolón yegó a Amérika, ke l'ingléh zería oi'n día tan importante? Y ara to'r mundo tié k'aprendè ingléh pa' kazi tó.
Lah lenguah menoritariah deberían luxà pò zu zuperbibenzia y kreà zu kurtura. Er katalán z'abla máh ke'r danéh, er o er noruego y, zin dembargo, no tié tantoh meioh de komunikazión. ¿Kómo eh ehto pozible?

Meneame
del.icio.us