La berldaera lengua'er pueblo andalú
Abla bien, abla andalú. Ezo eh lo ke z'oye'n anunzioh la tele, lo ke ze dize entre la hente, epro'n raliá naide ze kre ezo, porke naide kiere rekonozè ke la lengua d'Andaluzía eh l'andalú. La tapan, l'ahkonden, le xurruhkan, lo la dehan libertá. ¿Pò ké loh andaluzeh zon ziempre loh úrtimoh en tó? Pué ke porke no rekonozen zè lo ke zon, pué ke porke tengan berguenza, ke z'aberguenzen'e zè lo ke zon.
La lengua'e loh andaluzeh no eh l'árabe, porke aze munxoh zigloh ke no z'abla, no eh er kahteyano, porke eza eh la lengua'e Kahtiya. No eh er latín, porke'r latín aze anyoh ke murió komo tá.
La berldaera lengua'er pueblo andalú eh l'andalú, y eh una lengua. Eh la lengua d'un pueblo kon munxa rikeza kurturá, kon munxa ihtoria, kon munxo zabè, pero ke ze l'a dao una hama'e borrego i adormilao, bago y zerbí, ehklabo'e loh rikoh y d'una "kurtura" ke no eh la zuya.
Andaluzeh, zi perdeih buehtra kurtura, ¿k'oh keará? Ná. Zi perdéih buehtra lengua, ¿k'oh keará? Ná. Bozotroh dezidíh lo ke keréih zè, mohtraoh dihnoh de zè andaluzeh y defendè buehtra tierra y buehtra kurtura.

Meneame
del.icio.us